صـــــــلــــــح "چینــایی" یا نقلی و صلــــــح "اصلی" یا واقعی:

کلمه "چینایی" یا نقلی و اصلی برای صلح، بر میگردد به اجناس که در افغانستان به عنوان یک کشور مصرفی خرید و فروش میشود استفاده میگردد. استفاده کلمه چینایی برای اجناس در افغانستان به معنی تقلبی بودن جنس میباشد. زمانیکه در بازار های افغانستان معمولاً اجناس خریداری میشود از "چینایی" یا نقلی بودن و اصلی  بودن آن پرسان میگردد. فلهذا در اصل مورد بحث این است: چی کسی خواهان صلح واقعی و چی کسی خواهان صلح واقعی در افغانستان نیستند،  ذیلاً شرح میگردد.

حکومت افغانستان اصلاً در پی صلح چینایی است نه یک صلح واقعی و بین الافغانی، بدین خاطر گاهی مذاکرات از چین سر میکشد و گاهی هم از کشور پاکستان که در نتیجه بدون دست آورد اختتام می یابد چرا که در آن نماینده های واقعی وجود نمیداشته باشند. کشور های متذکره صلح در افغانستان را از ابعاد حفظ منافع خود می نگرند نه منافع افغانستان. حفظ "منافع ملی" در سیاست جهانی یک اصلی مهم است که هیچ کشور دنیا آن را نادیده نمیگرد. باید متذکرشویم که این کشور ها به عنوان همان نسخه های استفاده شده در حکومت حامد کرزی است که هیچ نوع درد ملت افغانستان را نتوانست مداوا کند و بعد ازین هم نخواهیم توانست کاری کند. استقلال و صلح در هیچ کشور از دنیا خواسته نشده بلکه ساخته شده است. بدین اساس برای یک صلح پایدار ملت افغانستان با نخبه های علمی و با دیانت خود از اقشار مختلف برای تامین صلح حرکت منسجم نمایند. توقع برای تامین صلح از حکومت که خود ساخته شده و دست نشانده باشد بدور از حقیقت است و هر گز نمی تواند رویا های ملت مظلوم ما را برای یک صلح دوامدار به حقیقت مبدل سازد. با توجه به ظرفیت و حاکمیت فعلی حکومت افغانستان، امید واری برای صلح از آدرس این حکومت غیر منطقی است. در حکومت موجوده برقراری هر نوع صلح در افغانستان باید از دیدگاه امریکا با حفظ منافع آن دیده شود، در غیر آن هر نوع اظهارات مرتبط به صلح از طرف حکومت عوام فریبانه میباشد. اگر هرنوع حرکت برای تامین صلح از طرف حکومت بدون مشوره و با در نظر داشت و حفظ منافع امریکا صورت گیرد در آن صورت زعمای کشور بقای خود را سر قدرت در خطر می بینند. بدین دلیل هیچ نوع اقدام برای تامین صلح واقعی و بین الافغانی کرده نمی توانند چرا که این ها برای همین ماموریت برسر قدرت نشانده شده اند. یک تعداد اشخاص مغرض که مخالفت صلح با طالبان را می نمایند، آنها کسان هستند که غاصب زمین است، دزد است، خاین است، ظالم است، قاچقبر است و جاسوس های که در چهارده سال در خدمت امریکا بودن و بیشتر آنان تا حال در قدرت هستند با تامین صلح بین الافغانی بقای خود را در خطر مینگرند. در خاتمه متذکر میگردیم که اشتراک نمایندهای افغانی از اقشار مختلف علمی وسیاسی برای گفتگوهای صلح در کنفرانس "پگواش"  را به فال نیک میگریم. امید میرود که اشتراک کننده گان بتوانند اراده واقعی و آرزوی ملت افغانستان را تمثیل کنند و بگوش جهانیان برسانند و صلح که حکومت افغانستان پی آن در چین و پاکستان است در همانجا بماند چون ملت ما خواهان صلح اصلی است نه چینایی.